Zamiast tego jest to obraz mocno represjonowanego, a nawet skrzywionego, wiktoriańskiego dżentelmena” – argumentował recenzujący książkę na łamach „The New York Timesa” Christopher Lehmann-Haupt. Richard Grenier z „The Timesa” przekonywał, że chociaż Spoto darzył szacunkiem twórczość filmowca, to temat charakteru i sposobu pracy Hitchcocka przyćmił jego wysiłek.

Kolejną kontrowersję i rozgłos wywołała biografia Laurence’a Oliviera z 1992, w której napisał, że angielski aktor, będący trzykrotnie żonaty (z Jill Esmond, Vivien Leigh oraz Joan Plowright), miał 10-letni romans z Dannym Kaye (opublikowana w 2005 autoryzowana przez spadkobierców Oliviera biografia Terry’ego Colemana kwestionowała tę historię). Najmłodszy syn Oliviera, Richard, przyznał, że teoria Spoto była „niszcząca”.

Uwagę na siebie zwrócił także biografią Marilyn Monroe z 1993, w której podważał często powtarzane twierdzenia, jakoby aktorka – która zmarła w 1962 – miała romanse zarówno z prezydentem Johnem F. Kennedym, jak i jego bratem, Robertem F. Kennedym, a jej śmierć była w pewnym sensie próbą zatuszowania sprawy. Zdaniem Spoto Monroe łączył krótki romans tylko z Johnem F. Kennedym.