co przypisuje temu, że informacje na temat dynamicznie rozwijających się nauk ścisłych budziły wystarczające zainteresowanie młodych czytelników, a Majewski w swych książkach propaguje samą ideę nauki. Pozytywne zakończenie przygód, z patriotycznym akcentem, uznał za tradycyjne dla literatury pozytywistycznej, do której zaliczyć można twórczość Majewskiego. Wróblewski za bardzo wartościową w utworach uznał także warstwę filozoficzną (zwłaszcza „rozmyślania na temat analogii świata owadów i świata człowieka”), jak i przesłanie (wiarę w dobro, człowieka, rozum, postęp i cywilizację). Mimo nacisku na popularyzację nauki, w utworach Majewskiego jest także akceptacja wartości humanistycznych i duchowych (filozofii, religii czy sztuki). Wróblewski zauważył też, że motyw zmniejszenia bohatera wystąpił w polskiej literaturze już kilka lat wcześniej, w Guciu zaczarowanym – powieści Zofii Urbanowskiej z 1884 (gdzie tytułowy bohater, chłopiec, zamienia się w muchę).
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Doktor Muchołapski · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.