Maciej Wróblewski opisał powieści Majewskiego (Doktora Muchołapskiego i późniejszego Profesora Przedpotopowicza z 1898) jako „powieści paleontologiczne”, popularyzujące odkrycia tej nauki, a także (w Doktorze Muchołapskim) botaniki i zoologii (zwłaszcza entomologii) wśród młodzieży, bez nachalnego dydaktyzmu. Równocześnie zaliczył też te utwory do fantastyki naukowej. Twórczość Majewskiego uznał za bardziej intelektualnie wymagającą dla czytelnika niż dzieła współczesnego mu Władysława Umińskiego, innego prekursora fantastyki naukowej w polskim piśmiennictwie. W powieści zauważa edukacyjnie i intelektualnie wartościowy „dziewiętnastowieczny dyskurs naukowy na temat owadów”, a także opis fauny i flory tatrzańskiej (np. „żaby grzebiuszki, jedwabnika, pszczoły murawki, pluskwy, pająka, motyla, komara czy grzebisza”). Zwraca też uwagę, że „Wartość scjentystyczna [powieści Majewskiego] wyraźnie dominuje nad elementami fantastycznymi”;
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Doktor Muchołapski · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.