W połowie XIII wieku owymi „dobrami szpitala” zainteresowali się biskupi pomezańscy. Ostatecznie przeszły one w ręce Kapituły Pomezańskiej w 1286 roku. W 1333 roku kapituła w granicach swoich dóbr pod Kwidzynem lokowała na 32 łanach wieś, którą zwała Marienthal (Dolina Marii). Wsi przyznano zaledwie dwa lata wolnizny. Z każdego łana kmiecego płacono roczny czynsz: piętnaście skojców i jednego koguta. Sołtys natomiast otrzymał w dziedziczne użytkowanie trzy łany wolne od czynszu oraz czerpał połowę dochodów z tak zwanego sądownictwa mniejszego i z prowadzonej przez siebie karczmy (połowę dochodów obowiązany był uiszczać kapitule).
Wiadomo, że Marienthal to wcześniejszy Szpital i późniejszy Baldrap (Baldram). Nazwa Baldrap pojawiająca się u schyłku XIV wieku nie jest łatwa do wyjaśnienia. Pochodzi albo od przepływającego tam strumienia, co wskazywałoby na nazwę pruską z drugim członem -ape (rzeka), lub też jest nazwą niemiecką.