Banawali – starożytna osada protomiejska należąca do cywilizacji doliny Indusu, obecnie stanowisko archeologiczne położone w Harianie w północno-zachodnich Indiach, 120 kilometrów na północny wschód od podobnego, jednak nieco większego stanowiska w Kalibanganie.
Banawali, dawniej znane również jako Vanavali, w czasach największego rozkwitu położone było na lewym brzegu wyschniętej obecnie rzeki Saraswati. W porównaniu do Kalibanganu, które było miastem położonym w dolnej części środkowego biegu Saraswati, Banawali zostało zbudowane w górnej jego częścifatehabad.nic.in.
Wykopaliska i chronologia Pierwsze wykopaliska w Banawali przeprowadzono w 1974 roku, a kierował nimi Ravindra Singh Bisht, znany indyjski archeolog. Na podstawie znalezionego materiału archeologicznego wyróżnił on następujące etapy rozwoju miasta : Okres I: przedharappański (kultura kalibangańska)( około 2500-2300 p.n.e.) Okres IA: Faza przedobronna Okres IB: Faza obronna Okres IC: Faza przejściowa (protoharappańska) Okres II: właściwa kultura harappańska (około 2300-1700 p.n.e.) Okres III: postharappański (kultura Banawali-Bara) (około 1700-1500/1450 p.n.e.)