Haszachar lub Ha-Szachar (hebr. הַשַׁחַר) – żydowska, młodzieżowa organizacja syjonistyczna powstała w Warszawie w 1922 lub w 1923 roku. Organizacja stawiała sobie za cel wychowanie młodzieży żydowskiej w duchu wojskowym i przygotowanie ich do walki za państwo żydowskie. Ideologicznie była bliska syjonizmowi rewizjonistycznemu. Ostatecznie w 1929 roku została wchłonięta w struktury Bejtaru w Polsce.
Historia
Powstanie i cele W II Rzeczpospolitej, zanim oficjalnie utworzono Bejtar, funkcjonowało kilka organizacji młodzieżowych sympatyzujących z postulatami głoszonymi przez Włodzimierza Żabotyńskiego. Jedną z nich był Haszachar, który powstał w Warszawie z inicjatywy Jakuba Perelmana i Józefa Rappela w 1922 lub 1923 roku. Wokół Haszacharu skupiła się młodzież chcąca działać w ramach własnej organizacji, niezależnej od popularnej wówczas Ha-Szomer ha-Ca’ir. Celem Haszacharu było „wychowanie moralne i fizyczne młodzieży żydowskiej w duchu wojskowym, aby mogli stanąć – w przyszłości jako obywatele Erec Jisra’el – w obronie naszych świętych praw”. Organizacja został również ułożona na wzór wojskowy. Daniel Heller podaje również, że Perelman promował w ramach organizacji kult wodzowski, podając za wzór Żabotyńskiego i Józefa Piłsudskiego. Nazwa organizacji miała natomiast nawiązywać do rosyjskojęzycznej gazety „Razswet” (ros.