Nieudane reformy Selima III thumb|Parada oddziałów Nızam-ı Cedid, formacja na skutek buntu janczarów została rozwiązana w 1807 roku. Po zawarciu w roku 1792 z Imperium Rosyjskim pokoju w Jassach sułtan Selim III rozpoczął program reform zwany "Nowym Porządkiem". Reformy wojskowe wstępnie obejmowały podniesienie skuteczności jednostek janczarów i spahisów. Wśród celów reform było zwiększenie dyscypliny, rozdzielenie funkcji administracyjnych od wojskowych (w celu zmniejszenia korupcji) i wyrzucenie osób pobierających poświadczenia bycia żołnierzem, lecz faktycznie niesłużących w wojsku. Wewnętrzny opór systemu doprowadził do niepowodzenia tych zmian. Zamiast reformy już istniejących oddziałów postanowiono utworzyć nową armię. Do roku 1807 liczyła ona 30 tysięcy żołnierzy i była dobrze wyposażona i wyszkolona.
Reformy te przysporzyły Selimowi wrogów wśród poprzedniej kadry dowódczej. Większości ulemów nie podobały się wpływy francuskie. Ludność ponosiła tylko koszt finansowy tych reform, nie odczuwając w zamian korzyści. Doszło do wzmocnienia roli notabli (ayan), którzy byli także odpowiedzialni za wystawienie oddziałów armii Nızam-ı Cedid.