Swoje obozowe przeżycia opisał szczegółowo w dwóch książkach: Skorpiona slazdā („Pułapka na skorpiona”, 2009) i Spīta krustceles („Mimo rozdroża”, 2012), obie wydane przez Muzeum Okupacji Łotwy.
Uczyła się w Szkole Podstawowej Języków Nordyckich. Kiedy miała 13 lat, wspólnie z rodzicami obejrzała przedstawienie Normy Belliniego w teatrze Dailes i poczuła inspirację do zostania śpiewaczką. Nie mając wcześniejszego przygotowania, rozpoczęła naukę muzyki w wieczorowej szkole muzycznej „Rīdze”, równolegle z nauką w gimnazjum. W wieku 17 lat, po odrzuceniu przez Łotewską Akademię Muzyczną, wstąpiła do Liceum Muzycznego im. Jāzepsa Mediņša w Rydze ( ), gdzie uczyła się pod kierunkiem Natāliji Kozlovej. Następnie wyjechała do Włoch, gdzie studiowała w Conservatorio Arrigo Boito w Parmie, tam zadebiutowała w Cyruliku sewilskim (Rozyna), w wersji dla dzieci, a następnie ukończyła Accademia Internazionale delle Arti w Rzymie (2006) i Conservatorio Santa Cecilia (2007). Uczestniczyła również w kursie mistrzowskim Grace Bumbry podczas Międzynarodowej Letniej Akademii na Uniwersytecie Mozarteum w Salzburgu.