Kalif dysponował wówczas bardzo ograniczonymi zasobami osobistymi, był jednak w stanie arbitrażować między amirami Bujidów.
W momencie, gdy wpływy dynastii Seldżukidzów rosły, Chaghri Beg wydał swoją córkę, Chdadidża Arslan Chatun, za mąż za Al-Ka’ima.
W 1058 roku Bagdad został zdobyty przez tureckiego generała Arslana Al-Basasira. Tughril Beg był wówczas zajęty powstaniem swego brata w Iranie. Al-Ka’im przebywał pierwotnie podczas tych wydarzeń w Bagdadzie, ale został później wysłany do Ana na rozkaz Al-Basasira. Przez około rok Al-Ka’im był trzymany przez Al-Basasira jako zakładnika, jako kartę przetargową w negocjacjach z Tughrilem. Tughril ostatecznie zapewnił kalifowi wolność, udając się bezpośrednio do domu, w którym był przetrzymywany, omijając tym samym negocjacje z Al-Basasirem.
W 1058 roku Al-Basasir zmarł, co zakończyło jego powstanie w Bagdadzie. Tym samym dynastia Seldżukidów pozostała jedyną dominującą siłą w kalifacie Al-Ka’ima. Pod tym względem byli podobni do Bujidów, ale byli bliżej związani z kalifem w kwestiach religijnych.