W 1062 roku Al-Ka’im mianował wezyrem Fachra ad-Daula ibn Dżahira. Jego tytuł, którym się posługiwał, Fachr ad-Daula oznacza "chwała dynastii". Fachr ad-Daula otrzymał również tytuł Sharaf al-wuzarā. Jego pierwsza kadencja trwała do 1068 roku. Ze względu na serię wykroczeń (dhunūb), których się dopuścił, został zwolniony. Przebywał on bowiem w Bāb al-Hujra, tz. "Tajnej Izbie" bez pozwolenia i nosił ceremonialne szaty, co w tamtych czasach oznaczało działanie ponad jego stanowisko.
Konkurencja o zastąpienie jego stanowiska była zacięta. Pod uwagę brano trzech różnych kandydatów, ale żadnen z nich nie objął urzędu wezyra. Początkowo krążyły pogłoski, że Al-Ka’im przywrócił Fachr ad-Daula na stanowisko, jednak pogłoski te nie zostały potwierdzone. 10 grudnia 1068 roku Fachr ad-Daula powrócił do Bagdadu i objął ponowanie stanowisko wezyra. Szaty honorowe wezyra przygotowano dla niego 29 grudnia i wręczono mu je w środę 31 grudnia 1068 roku. Następnego dnia mieszkańcy przyszli mu pogratulować.
Al-Ka’im wydawał się nie żywić urazy do Fachr ad-Daula, iż powierzył jemu i jego synowi, Amidowi ad-Daula szeroki zakres obowiązków.
Śmierć Gdy Al-Ka’im leżał na łożu śmierci, opiekę nad nim przejął Fachr ad-Daula. Al-Ka’im zmarł 2 kwietnia 1075 roku w wieku 73 lat.