Utwór ich autorstwa: Roll ’Em Pete, wydany na płycie w 1938, był piosenką prekursorską, jedną z pierwszych, zwiastujących powstanie rock and rolla.
W 1944 pojawił się w krótkometrażowym filmie muzycznym Boogie-Woogie Dream. Poza nim wystąpili również: Ammons, wokalistka, Lena Horne oraz pianista Teddy Wilson i jego zespół. W styczniu 1946, podczas trzech sesji, nagrał wczesny album koncepcyjny Pete Johnson’s Housewarmin’. Pomysł polegał na tym, że zaczyna grać sam (jakoby w pustym domu), a następnie dołączają do niego inni muzycy z Kansas City (puzoniści J.C. Higginbotham i Clyde Bernhardt, perkusista J.C. Heard, klarnecista Albert Nicholas, trębacz Hot Lips Page i wokalistka Etta Jones), żeby zakończyć przedsięwzięcie wspólnym jam session. W 1947 wyjechał do Los Angeles, gdzie przez dwa lata grał w salach koncertowych i klubach. W maju 1949 wystąpił w Paryżu na Festival International de Jazz, na którym pojawiła się plejada amerykańskich gwiazd jazzu.