Była długoletnim członkiem rad naukowych Instytutu Archeologii i Instytutu Trakologii, a także wykładowcą archeologii trackiej na Uniwersytecie Sofijskim.
Ognenowa była autorką ponad 100 publikacji naukowych, w różnych językach, przez całą swoją karierę. Stworzyła bazę danych znanych stanowisk trackich, łącząc badania i interpretacje starożytnych źródeł oraz artefaktów archeologicznych, które łączyły Grecję i wschodnią część Morza Śródziemnego z tym obszarem. W czasie swojej śmierci jej prace zakończone w latach 60. XX wieku nadal stanowiły punkt odniesienia w badaniach nad historią kulturową Tracji.
Śmierć i uznanie W 1983 roku, po uzyskaniu statusu Światowe Dziedzictwo UNESCO dla Nesebyru, Ognenowa została mianowana honorowym obywatelem miasta. W 2005 roku Narodowy Instytut Archeologii i Muzeum BAS, we współpracy z Wydziałem Archeologii Uniwersytetu Sofijskiego, opublikował tom artykułów Heros Hephaistos: Studia in Honorem Lubae Ognenova-Marinova z międzynarodowej konferencji zorganizowanej w 2002 roku z okazji 80. urodzin Ognenowej. Książka zawierała prace ponad 50 naukowców, przedstawiających najnowsze badania i prace dotyczące jej specjalizacji, czyli archeologii trackiej i grecko-rzymskiej, sztuki i religii.