Kaplica grobowa Orzeszków w Zakozielu – zabytkowa neogotycka kaplica w Zakozielu (Zakozielach), obecnie w rejonie drohiczyńskim obwodu brzeskiego Republiki Białorusi. Wzniesiona w 2. ćw. XIX w. przez rodzinę Orzeszków w ich majątku, pełniła rolę prywatnej kaplicy i zarazem kaplicy grobowej.
Historia Zakoziel należał do Orzeszków herbu Korab od 2. połowy XVIII w., kiedy to przedstawiciele tej rodziny sięgnęli po wysokie urzędy ziemskie w pow. pińskim. W 1814 r. stanowił ośrodek sporego majątku, którego dziedzicznym sukcesorem był Józef Orzeszko, marszałkowicz piński, podstarosta sądów pow. kobryńskiego. Józefowi i jego małżonce, Elżbiecie z Ordów, należy przypisać inicjatywę wzniesienia tu klasycystycznego dworu, w miejscu starszego skromniejszego, który stał się siedzibą tej gałęzi rodziny. Dwór (zniszczony w 1944 r.) został wpisany w regularną, osiową kompozycję ogrodową, po 1826 r. rozbudowywane przez kolejnych właścicieli – Nikodema (1790-1843), płka wojsk polskich, żonatego z Ferdynandą Chrzanowską. Za ich czasów zakozielskie założenie zostało powiększone od południowego zachodu o fragment swobodnie zakomponowany jako park angielski. Autorem tej kompozycji był zapewne architekt Franciszek JaszczołdAnna Oleńska, Kaplica grobowa Orzeszków w Zakozielu.