Budowla parkowa – świątynia – mauzoleum rodowe, [w:] Stan badań nad wielokulturowym dziedzictwem dawnej Rzeczypospolitej, t. XII, red. Wojciech Walczak i Katarzyna Wiszowata-Walczak, Białystok 2020, s. 211-262. ISBN 9788364103438 (całość)..
Neogotycka kaplica została wzniesiona w r. 1838 lub 1839 z inicjatywy Nikodema i Ferdynandy Orzeszków, którzy rozbudowali i unowocześnili będące ich siedzibą dobra. Stanęła na obrzeżu parku, najpewniej również zaprojektowana przez JaszczołdaKatarzyna Murawska, Prace architektoniczne Franciszka Jaszczołda, „Prace archiwalno-konserwatorskie na terenie województwa siedleckiego”, Siedlce 1980, s. 85,87.. W 1844 r. została wymieniona w składzie parafii p.w. Najświętszej Panny Marii w Braszewiczach (dekanat kobryński diecezji wileńskiej). Miała status prywatnej kaplicy dworskiej, opatrzonej indultem biskupim. W zamierzeniu fundatorów świątynia miała się stać kaplicą grobową rodziny. Do 1866 r. spoczęli w niej Józef Orzeszko (zm. 1826), jego syn Nikodem (zm. 1843), budowniczy kaplicy, córka Nikodema Teofila Buchowiecka oraz Jan Chrzanowski, ojciec Ferdynandy Orzeszkowej. Ze względu na brak w okolicy świątyni rzymskokatolickiej kaplicę podczas nabożeństw udostępniano również lokalnej, nielicznej tu ludności wyznania łacińskiego.