Po korekcie granic w połowie 1951 roku kościół został zamknięty, a miejscowi Polacy wysiedleni. Świątynię zaadaptowano kolejno na magazyn ziarna, cukrów, włókien lnianych, a następnie chemikaliów rolniczych. Od r. 1990 budowla jest opuszczona, pozbawiona funkcji i niszczeje w szybkim tempie. Obecnie pozostaje w stanie daleko posuniętej ruinyK. Brzezina-Scheuerer, Kościół parafialny pw. św. Katarzyny w Uhrynowie, [w:] Kościoły i klasztory rzymskokatolickie na terenie dawnego województwa bełskiego, t. 1, red. A. Betlej, A. Dworzak, Kraków 2021, s. 1080-1083, 1088..
Architektura mały|Wnętrze, stan z 2013 r. Kościół znajduje się w centrum wsi, przy skrzyżowaniu głównych dróg. Jest to budowla orientowana, murowana z cegły, tynkowana, na rzucie prostokąta z trójprzęsłową nawą i jednoprzęsłowym prezbiterium zamkniętym trójbocznie od wewnątrz i półkoliście na zewnątrz. Po bokach domurowane są aneksy skarbca i zakrystii. Podziały wnętrza obejmują pilastry toskańskie, dźwigające belkowanie. W prezbiterium ołtarz główny uformowany z dwóch z sześciu półkolumn znajdujących się w prezbiterium. Stropy w całej świątyni trzcinowe, tynkowane.
Fasada jednokondygnacyjna, z wklęsło-wypukłym zwieńczeniem, poprzedzona jest kwadratową w rzucie kruchtą.