Podziały fasady i elewacji bocznych za pomocą pilastrów.
Szeroka i masywna kruchta jest pozostałością po planowanej w r. 1772, ale ostatecznie niezrealizowanej wieży mającej być przymurowaną do fasady kościoła. Zaś sama forma kościoła prezentuje typowe dla 3. i 4. ćwierci XVIII wieku proste rozwiązania architektoniczne. Najciekawszym elementem, była kulisowa, iluzjonistyczne zaprojektowana aranżacja ołtarza głównego, która miała sprawiać wrażenie większej przestrzeni, niż w rzeczywistości była. Według źródeł większość XVI- i XVIII-wiecznych paramentów liturgicznych oparła się kontrybucjom austriackim i przetrwała w kościele uhrynowskim aż do wybuchu II wojny światowejK. Brzezina-Scheuerer, Kościół parafialny pw. św. Katarzyny w Uhrynowie, [w:] Kościoły i klasztory rzymskokatolickie na terenie dawnego województwa bełskiego, t. 1, red. A. Betlej, A. Dworzak, Kraków 2021, s. 1089-1090..
Przypisy
Bibliografia K. Brzezina-Scheuerer, Kościół parafialny pw. św. Katarzyny w Uhrynowie, [w:] Kościoły i klasztory rzymskokatolickie na terenie dawnego województwa bełskiego, t. 1, red. A. Betlej, A. Dworzak, Kraków 2021, s. 1063-1106, tam zebrana cała literatura przedmiotu, źródła archiwalne oraz ilustracje archiwalne i współczesne.
Kategoria:Kościoły w obwodzie lwowskim