Kościół św. Marka w Warężu – rzymskokatolicki kościół w Warężu należący pierwotnie do zakonu Pijarów, przekształcony następnie w kościół parafialny, czynny do 1951 roku. Obecnie w stanie ruiny.
Historia Ze źródeł pisanych wiadomo, że parafia w Warężu istniała na pewno w r. 1486, ale dokładana data jej powstania nie jest znana. Od początku wchodziła w skład diecezji chełmskiej, następnie w wyniku rozbiorów Rzeczypospolitej na krótki moment w latach 1783–1787 należała do diecezji przemyskiej, a od r. 1787 aż do zamknięcia kościoła w r. 1951 do archidiecezji lwowskiej. Placówka pijarów w Warężu obejmująca kolegium i kościół została założona w r. 1688. Pierwsze projekty architektoniczne budynków kolegium waręskiego przygotował ok. 1688 roku architekt Tylman z Gameren. Do czasu wzniesienia murowanych budynków szkoły pijarskiej funkcjonowały zabudowania drewniane, powstałe w momencie fundacji placówki. Prace nad szkołą zakończono dopiero ok. 1750 dzięki finansowemu wsparciu kolejno Marka Matczyńskiego, Józefa Antoniego Łaszcza i Franciszka Salezego Potockiego. Jako jedyna szkoła średnia w województwie bełskim kolegium pijarów w Warężu przezywało rozkwit w l. 70. XVIII wieku, kiedy w szkole uczyło się ponad 300 uczniów, kształconych przez 15 nauczycieli. Placówka została skasowana przez Austriaków w r.