Przypuszcza się, że naczynia te mogły służyć jako królewski zestaw ceremonialny, być może należący do króla Seutesa III. Nie są znane okoliczności ukrycia skarbu; mógł on zostać zakopany w celu ukrycia przed celtyckimi lub macedońskimi najeźdźcami.
Oryginał skarbu jest przechowany w Narodowym Muzeum Historycznym w Sofii. Jest on także regularnie wypożyczany na wystawy zagraniczne.
Miejsce i okoliczności odkrycia thumb|Bracia Dejkowowie z odkrytym skarbem Odkrycie skarbu nie było rezultatem regularnych badań archeologicznych, ale było dziełem przypadku. Skarb odkryto 8 grudnia 1949 roku o godzinie 10 rano w Panagjuriszte, niedaleko stacji kolejowej, około 2 kilometrów na południowy wschód od centrum miasta (przybliżone miejsce znalezienia skarbu: ), podczas kopania gliny do produkcji cegieł na potrzeby okolicznej fabryki płytek ceramicznych „Meruł”. Znalazcy, bracia Paweł, Petko i Michaił DejkowowieW literaturze polskiej także jako Paweł, Petko i Michał Dajko;