Tracka arystokracja w tamtym okresie często była zmuszona do ukrywania swoich skarbów w niezamieszkanych okolicach dla ochrony przed wojenną zawieruchą.
thumb|Relatywne położenie Panagjuriszte, Seuthopolis, Lampsakos, Tasos i Propontydy Dokładne pochodzenie skarbu jest nieznane, jednak różnorodność zdobień i motywów oraz waga skarbu (ponad 6 kg) sugerują, że nie powstał on ani w jednym miejscu, ani o tym samym czasie. Rozmiar fiale (25 cm średnicy) powoduje, że jest ono przeskalowane w stosunku do rytonówZestaw podobnie datowanego trackiego skarbu łukowickiego obejmuje 9 naczyń typu fiale; największe z nich ma średnicę 14,4 cm. Zob. ; inny jest też jego odcień złota. Specjaliści z płowdiwskiego muzeum zgadzają się, że skarb nie jest homogeniczny i że różne jego elementy były wykonane z różnym przeznaczeniem: część na sprzedaż na wolnym rynku (np. ryton w formie protomy kozła), a część na specjalne zamówienie władcy.