Uważa się, że były używane jako królewski zestaw ceremonialny przez trackiego króla Seutesa IIIOryginalnie określane „naczyniami z których pić mógł Aleksander Wielki”, zob. Illustrated London News of December 11th, 1954, s. 1056–1057. , chociaż współcześnie (Getty Museum, 2024) pojawiają się także konkurencyjne hipotezy o Lizymachu jako właścicielu skarbu. Wedle tej konkurencyjnej hipotezy, skarb miałby trafić do trackiego interioru na skutek zawieruchy po śmierci diadocha.

Inskrypcje na amforze-rytonie i fiale określają ich wagę, a nie wartość, w dwóch różnych systemach – perskim i greckim: amfora-ryton: 200 perskich darejków i 4 greckie obole fiale: 100 perskich darejków lub 196 i 1/24 greckich drachm

Taki podwójny zapis jednostek wagi, jak ten spotkany na obojgu naczyń, tradycyjnie używany był w greckiej kolonii Lampsakos, jednak na samej tej podstawie nie można jednoznacznie ustalić Lampsakos jako miejsca powstania nawet części skarbu. Za hellenistycznym pochodzeniem zestawu przemawiają także klasyczne szaty postaci, oraz biżuteria przedstawiona na ojnochoe charakterystyczna dla Hellespontu.