Był członkiem Związku Organizacji Wojskowej. Krótki okres spędził w obozie koncentracyjnym w Stutthofie. W 1945 r. trafił do szpitala Armii Czerwonej w Norwitz początkowo jako pacjent, a następnie pracował tam jako lekarz. Pod koniec wojny (kwiecień 1945) podjął pracę lekarza w Zarządzie Miejskim w Opocznie.
Okres powojenny W latach 1945-1946 pracował jako lekarz w Zarządzie Miejskim w Opocznie oraz w Ubezpieczalni Społecznej w Tomaszowie Mazowieckim. Następnie został wcielony do armii i uzyskał kolejno stopnie kapitana (1946) i majora (1951). Pracował w szpitalu garnizonowym w Radomiu oraz w Wojskowym Szpitalu Garnizonowym w Koszalinie. W okresach letnich pełnił funkcję dowódcy jednostki sanitarnej i szpitala polowego na poligonie w Drawsku Pomorskim. W 1953 r. uzyskał zgodę na zwolnienie ze służby wojskowej z powodu wady serca. W 1953 r. objął stanowisko dyrektora Szpitala Powiatowego w Szczytnie. Pełnił tam również funkcję ordynatora oddziału chirurgicznego. W 1980 r. przeszedł na emeryturę. Zmarł w wyniku zawału serca w 1981 r.