W rezerwie został zweryfikowany w stopniu chorążego.
1 maja 1922 został zatrudniony w Sądzie Okręgowym w Pińsku, w charakterze kancelisty. 1 stycznia 1923 został awansowany w tym sądzie na stanowisko podsekretarza. 1 lutego 1924 został mianowany komornikiem przy Sądzie Grodzkim w Łunińcu. 1 lipca 1930 powierzono mu I rewir egzekucyjny, który obejmował miasto Łuniniec i gminę Łuniniec, jako Jan Wallach-Daszkiewicz.. Od 1 kwietnia 1933 do 1939 pracował w tym samym sądzie na stanowisku prowizorycznego komornika. Obowiązki zawodowe łączył z działalnością społeczną w Związku Strzeleckim, w stopniu podchorążego i funkcji wiceprezesa zarządu oddziału, w Federacji Międzysojuszniczej Byłych Kombatantów jako skarbnik zarządu powiatu, w Powiatowym Komitecie Wychowania Fizycznego i Przysposobienia Wojskowego jako członek zarządu oraz Polskiej Macierzy Szkolnej jako członek zarządu powiatu.
Był żonaty, miał syna Eligiusza Jerzego (ur. 1927) i córkę Halinę Stellę (ur. 1928).