Zhen widziała więc rozwiązanie „kwestii kobiecej” w wyzwoleniu klasy robotniczej. Zaniepokojona komodyfikacją kobiecych ciał, kładła nacisk na pracę jako autonomiczną i wolną praktykę wśród ludzi, w przeciwieństwie do jej utowarowionego modelu w klasycznej i neoklasycznej ekonomii politycznej. Praca powinna reprezentować zarówno wyzwolenie ekonomiczne, jak i wyzwolenie intelektualne, ponieważ kobiety powinny stać się wolne w swoich działaniach w każdej dziedzinie życia. Ale w społeczeństwie kapitalistycznym kobiety były utowarowione jako ich ciało, a ich praca była pracą przymusową dla zysku innych, nad którą same kobiety nie miały żadnej kontroli. Dla He-Yin praca była nie tylko pojęciem ekonomicznym, ale miała również fundamentalny wpływ na społeczeństwo ludzkie. Sprzeciwiała się utowarowieniu pracy i nalegała na postrzeganie pracy jako koncepcji ontologicznej, a nie tylko ekonomicznej. Tak długo, jak system wyzysku monopolizował produkcję, w której kobiety pozostawały towarem zależnym od społeczeństwa, tak zwana „niezależność zawodowa” również pozostawała „zawodowym zniewoleniem”.