Jedną z popularnych propozycji rozwiązania rzekomego problemu braku produktywności kobiet było powołanie kobiet na rynek pracy. Zhen dostrzegła jednak wady tego rozwiązania głoszone przez męskich feministów tamtych czasów. Zwróciła uwagę, że w kapitalizmie kobiety byłyby nadal wyzyskiwane, nawet jeśli osiągnęłyby niezależność zawodową, pozostawałyby wyzyskiwane w fabrykach jako robotnice lub w urzędach jako sekretarki. W zakładach pracy kobiety musiałyby słuchać swoich szefów i wykonywać ich polecenia, ponieważ nadal byłyby zależne od swoich szefów pod względem płac. System kapitalistyczny umieściłby kobiety w systemie, w którym byłyby wyzyskiwane, a więc nawet jeśli otrzymywałyby pełne wynagrodzenie, płace i tak byłyby obniżone na korzyść kapitalistów. Kobiety nigdy nie awansują i nie zdobędą sprawiedliwego udziału w społeczeństwie kapitalistycznym. Ostatecznie wejście na rynek pracy nie wyzwoliłoby kobiet z kajdan, ponieważ niezależnie od rodzaju wykonywanej pracy, ciała i praca kobiet byłyby nadal wyzyskiwane.