Boyd Albert Raeburn (ur. 27 października 1913 w Faith, zm. 2 sierpnia 1966 w Lafayette) – amerykański bandlider jazzowy.
Życiorys Podczas studiów na Uniwersytecie Chicagowskim prowadził orkiestrę uczelnianą. Pierwsze doświadczenia w charakterze bandlidera zawodowego zdobywał kierując orkiestrą sformowaną na wystawie światowej „A Century of Progress” w Chicago (1933–1934). Przez resztę dziesięciolecia pracował z zespołami tanecznymi, grającymi muzykę odległą od jazzu.
Z nastaniem lat 40. zmienił swoje preferencje muzyczne na jazzowe. W 1943 przekształcił swoją orkiestrę w swingową. Zespół miał ośmioosobową sekcję instrumentów blaszanych i czteroosobową saksofonowo–klarnetowa. Aranżacje, których głównym twórcą był w tym okresie Edwin Finckel, były zaawansowane harmonicznie, ale nie należały do nowatorskich. Rozwój muzyczny orkiestry do pewnego stopnia wstrzymał pożar w parku rozrywki Palisades w hrabstwie Bergen w stanie New Jersey, gdzie akurat występowała. Ogień strawił partytury i część instrumentów. W zespole w różnych okresach występowali m.in. trębacze Benny Harris i Roy Eldridge, pozonista Trummy Young oraz saksofoniści Johnny Hodges, Johnny Bothwell i Serge Chaloff. Orkiestra stylistycznie była bliska big-bandowi Counta Basiego.