Deportacje i więźniowie Pierwszy transport Romów z III Rzeszy przybył 26 lutego 1943 roku. Deportacje trwały do lipca 1944.
Więźniowie pochodzili głównie z różnych terenów:
zdecydowana większość z Niemiec, Austrii, Protektoratu Czech i Moraw oraz Polski; w mniejszych grupach przybyli pochodzili z Francji, Holandii, Jugosławii/Chorwacji, Belgii, Związku Sowieckiego, Litwy, Węgier, nieliczni Romowie byli obywatelami Norwegii i Hiszpanii.
Przyjmuje się, że w obozie zostało uwięzionych około 23 tys. Romów — mężczyzn, kobiet i dzieci. Zarejestrowanych w obozie zostało ok. 21 tys. (w tym również dzieci urodzone w obozie).
W ewidencji obozowej nie uwzględniono ok. 1 700 polskich Romów, zginęli w komorze gazowej natychmiast po przywiezieniu do obozu.
Szacuje się, że ze wspomnianej liczby 23 tys. Romów przewiezionych do KL Auschwitz około 21 tys. zmarło lub zostało zamordowanych w komorach gazowych.