Racje żywieniowe były były bardzo zaniżone: jeden bochenek chleba rozdzielano między 5 więźniów, do tego ¼ łyżki marmolady z brukwi, ¼ litra herbaty "z ziółek" oraz ¼ litra zupy obozowej, która nie stanowiła żadnej wartości.
Na terenie obozu często dochodziło do wybuchów epidemii, przede wszystkim tyfusu plamistego. Panowała wyjątkowo wysoka śmiertelność, głównie z głodu i szerzących się chorób np. biegunki głodowej (durchfall), zimnicy, gruźlicy, czerwonki albo nomy, czyli raka wodnego.
Eksperymenty pseudomedyczne na Romach Od końca maja 1943 do sierpnia 1944 roku funkcję lekarza naczelnego obozu cygańskiego sprawował SS-Hauptsturmführer, doktor Josef Mengele. Na polecenie Instytutu Badań Antropologicznych i Biologiczno-Rasowych przy Instytucie cesarza Wilhelma w Berlinie-Dahlem rozpoczął badania antropologiczne na różnych grupach rasowych, głównie Romach, zwłaszcza na bliźniętach. Badania te przybrały formę zbrodniczych eksperymentów medycznych, dokonywanych w dużej mierze na dzieciach.
Przykładowe eksperymenty przeprowadzone na ludności cygańskiej: