Sztukę Głowackiej upubliczniono dopiero po jej śmierci, najpierw w postaci indywidualnej wystawy ponad 150 prac w warszawskiej Zachęcie w roku 1957Kubaszewska, Sandel 1975, s. 366, a później na zbiorczej wystawie w tejże Zachęcie pod tytułem "Inni. Od Nikifora do Głowackiej" (1965) i wystawie w Londynie "Drawings by Felicia Glowacka" w galerii Studio Ex Purgamento (2016). Twórczość artystki zaliczano, choć z pewnymi zastrzeżeniami, do nurtu sztuki naiwnej. Jej dorobek prezentowany na wystawie w 1957 zebrał szereg pozytywnych recenzji ówczesnych krytyków sztukiStrona internetowa Zachęty Zychowicz K. "25.06 – 14.07.1957, Felicja Głowacka, malarstwo" , również w późniejszym okresie był dobrze ocenianyKubaszewska, Sandel 1975, s. 366, choć współcześnie określa się twórczość malarki jako zapomnianąStrona internetowa Zachęty Zychowicz K. "25.06 – 14.07.1957, Felicja Głowacka, malarstwo" .
Prace F. Głowackiej znajdują się w zbiorach Muzeum Narodowego w WarszawieKubaszewska, Sandel 1975, s. 366.
Galeria
Przypisy
Bibliografia Kubaszewska H., Sandel E., 1975: Głowacka Felicja. W: Maurin-Białostocka J. i in.: Słownik artystów polskich i obcych w Polsce działających, tom II. Zakład Narodowy im. Ossolińskich. Polska Akademia Nauk, Instytut Sztuki, str. 365, 366.
Głowacka Głowacka Głowacka Kategoria:Urodzeni w 1896 Kategoria:Zmarli w 1953