Ponieważ nie czuła się na terenie szpitala bezpiecznie, więc przeniosła się do drugiej filii tego szpitala Olszance k. Skierniewic. Zajęła się tam sprawami organizacyjnymi i aprowizacyjnymi, współpracując także z Komendą Obwodu AK Skierniewice. Pozostała w nim do 19 stycznia 1945, do dnia wkroczenia żołnierzy Armii Czerwonej.

Kapitan Krystyna Ossowska została odznaczona Krzyżem Srebrnym Orderu Wojennego Virtuti Militari nr 13591. Po wojnie odznaczono ją także Krzyżem Armii Krajowej (1948), Medalem Zwycięstwa i Wolności (1971)

Po wojnie powróciła do Warszawy i ponownie podjęła pracę w Szpitalu Wolskim, mieszczącym się przy ul. Wolskiej. Zaczęła odbudowywać szpital ze zniszczeń, w którym urządziła pracownię radiologiczną, a resztki aparatury rentgenowskiej zbierała ze Szpitala Ujazdowskiego i z innych placówek. W tym czasie rozwiodła się z mężem, który pozostał za granicą. W 1946, w związku z biegłą znajomością języka francuskiego, angielskiego i niemieckiego, została delegowana na 6 miesięcy do Szwecji, a w 1949 odbyła dwumiesięczny kurs dokształcający w Wiedniu. Wielokrotnie uczestniczyła w zagranicznych zjazdach naukowych we Francji, Wielkiej Brytanii, Portugalii i na Węgrzech, na których wygłaszała referaty naukowe. W 1954 uzyskała tytuł docenta, a w 1959 została profesorem nadzwyczajnym.