Kanon 24 mówi, że jeżeli złodziej był nieletni, należy go zatrzymać w areszcie, a następnie odesłać na dwór królewski, nie określono jednak żadnej dalszej kary. Kanon 25 stanowi z kolei, że kary za kradzież nie dotyczą baronów, którzy powinni podlegać wyłącznie osądowi sądu królewskiego.

Sygnatariusze Świadkami, którzy podpisali się pod ustaleniami zgromadzenia byli głównie duchowni, było też kilku świeckich szlachciców:

Gormond, patriarcha Jerozolimy Baldwin II, król Jerozolimy Ehremar, arcybiskup Cezarei Bernard, biskup Nazaretu Ansquitinus, biskup Betlejem Roger, biskup Ramli Guildoinus, opat-elekt klasztoru św. Marii z Doliny Jozafata Piotr, opat Góry Tabor Achardus, przeor Świątyni Arnaldus, przeor Góry Sion Girardus, przeor Grobu Świętego Pagan, kanclerz Jerozolimy Eustachy Grenier, władca Cezarei i Sydonu, konetabl Jerozolimy Wilhelm de Buris Barisan, konetabl Jaffy Baldwin, władca Ramli

Sygnatariusze pojawiają się zaraz po wstępie, a przed samymi kanonami.

Bibliografia