156.
Treść Kanony rozpoczynają się od wspomnienia powodów zwołania zgromadzenia. Jerozolimę od czterech lat nękała plaga szarańczy i myszy, a państwa krzyżowców narażone były na powtarzające się ataki ze strony muzułmanów. Wierzono, że grzechy ludności muszą zostać naprawione, aby Królestwo Jerozolimskie mogło się rozwijać.
Pierwsze trzy Kanony traktują o dziesięcinach na rzecz kościoła. Kanon 1 jest obietnicą króla Baldwina II, oddania należnej dziesięciny Patriarsze, a mianowicie te z jego własnych posiadłości królewskich w Jerozolimie, Nablusie i Akce. W kanonie 2 Baldwin II prosi o przebaczenie za wstrzymaną wcześniej dziesięcinę, a Gormond rozgrzesza go z tego grzechu w kanonie 3. Pokazuje to, że Kościół był w stanie zapewnić swoich praw w Królestwie Krzyżowców, co było zwycięstwem w trwającym nadal w Europie konflikcie o inwestyturę.Mayer, pp. 537-541.