Kanony 12-15 dotyczą stosunków seksualnych z muzułmanami, co stanowiło istotną kwestię w Królestwie Jerozolimskim, gdzie muzułmanów było znacznie więcej niż łacińskich władców. Kanon 12 stanowi, że mężczyzna, który z własnej woli odbywa stosunki seksualne z muzułmanką, powinien zostać wykastrowany, a jej samej należy okaleczyć nos. Zgodnie z kanonem 13, jeżeli mężczyzna zgwałci muzułmańską niewolnicę, która należy do niego, państwo powinno skonfiskować jej własność, a jego samego wykastrować. Jeśli mężczyzna zgwałci muzułmańską niewolnicę należącą do innego mężczyzny, kanon 14 stanowi, że powinien on zostać poddany karze przewidzianej dla cudzołożników w kanonie 5. Kanon 15 dotyczy tej samej kwestii w odniesieniu do kobiet chrześcijanek – jeżeli chrześcijanka z własnej woli podejmie stosunek seksualny z muzułmaninem, oboje powinni zostać ukarani jak za cudzołóstwo, jeżeli jednak została zgwałcona, nie będzie pociągnięta do odpowiedzialności, a muzułmanin zostanie wykastrowany.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Synod w Nablusie · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.