Według dokumentów niemieckich w akcji rannych zostało kilkanaście osób, gdzie spośród nich palacz odniósł najcięższe obrażenia. Uczestnicy akcji dywersyjnej po wojnie twierdzili, że w wyniku akcji zginęli ludzie, a liczba rannych była o wiele większa niż podali Niemcy. Motyw przeprowadzenia ataku na pociąg jest nieznany. Na podstawie relacji byłych członków PAP akcja ta jest określana jako zamach na Adolfa Hitlera, który miał rzekomo przejeżdżać tą trasą, ale w ostatniej chwili zmienił plany. Na podstawie badań motyw ten uznano za niewiarygodny. Niemieckie władze okupacyjne zaskoczone akcją przez pierwsze dni zaliczali wydarzenie jako katastrofę kolejową i początkowo nie zastosowała represji wobec Polaków, co zachęciło Lesikowskiego do podjęcia się kolejnej akcji dywersyjnej.
W nocy z 20 na 21 czerwca 1942 roku Lesikowski wraz z grupą kolejarzy doprowadzili do wykolejenia pociągu wojskowego w rejonie mijanki w Kamiennej Karczmie. Według dokumentów niemieckich w wyniku ataku zginęło trzech żołnierzy Wehrmachtu, a ok. 20 odniosło rany. Według relacji partyzantów z PAP podczas ataku doszło również do ostrzelania pociągu. W wyniku walk miało zginąć czterech Polaków. Niemieckie dokumenty nie potwierdzają, jakoby doszło do ostrzału.