Eksploracja Stanowisko archeologiczne zostało odkryte w 1964 roku przez J. P. Joshiego z Archaeological Survey of India. Jest on również odkrywcą położonej 78 kilometrów na zachód Dholawiry. Pierwsze wykopaliska przeprowadzono w latach 1964–1968 pod okiem J.P. Joshiego, a kolejne w latach 1971–1972.
Chronologia Datowanie stanowiska w Surkotadzie różni się od większości stanowisk cywilizacji Indusu. Pozostałości osady w Surkotadzie są późniejsze niż w przypadku większości stanowisk harappańskich, jednak pokrywają się z okresem zasiedlenia Lothalu i Kalibanganu. Z badań archeologicznych wynika więc, że Surkotada założona została nie na wczesnym etapie rozwoju dojrzałej kultury harappańskiej, lecz w późniejszej fazie. J.P. Joshi mówi, że „wykopaliska w Surkotadzie okazały się niezwykle satysfakcjonujące, ponieważ pozwoliły na odkrycie sekwencji trzech podokresów kulturowych mieszczących się w chronologii dojrzałego okresu harappańskiego, co zostało potwierdzone datowaniem metodą C-14, tj. na lata 2300 p.n.e.–1700 p.n.e. Harappańczycy posiadali ufortyfikowaną cytadelę i kompleks mieszkalny w okresie IA, a ten sam schemat osadnictwa został utrzymany w kolejnych podokresach IB i IC”.