W mieście funkcjonował typowy, znany z innych miast harappańskich system kanalizacyjny – domy wyposażone były w łazienki które połączone były systemem murowanych kanałów odprowadzających wodę poza obręb murów miasta.
Ceramika W tym okresie wyraźnie dominuje typowa czerwono-czarna ceramika harappańska, zdobiona w motywy geometryczne i naturalistyczne – pojawiają się liście, drzewa bananowca, jelenie, żurawie, pawie, ryby, rybie łuski, motyw kraty, romby, trójkąty, linie łamane. Często pojawiające się formy to kielichy, kubki, naczynia na nóżce, słoje perforowane, słoje z wywiniętym brzegiem, misy ze ściankami w kształcie litery „S” oraz inne formy harappańskie. Pojawiają się nieliczne naczynia polichromowane, malowane na biało i czarno oraz wazy z matową powierzchnią znane z Kot Diji oraz Kalibanganu. Ponadto znajdowane są także: misy z łamanym brzuścem, misy wypukłe ze zdobionym rantem, wazy z wypukłą szyjką angobowane na kremowy kolor, słoje z dużym otworem i wywiniętym rantem, misy z nacięciami z rantach, ceramika z podwójną angobą znana z odległych miejsc jak Tell Brak czy Ur epoki Sargonidów, butelki w kształcie kuli, wazy z wklęsłą szyjką i nacięciami. Obecność nietypowych form ceramiki może świadczyć o kontaktach z odległymi miejscami, między innymi ze starożytną Mezopotamią.