Nie łączy się ich jednak ze stanowiskiem w Farmanie, gdyż pochodzą one z okresu późnej kultury harappańskiej, a ceramika znaleziona na tamtych stanowiskach nie odpowiada w większości ceramice znalezionej w Farmanie.
Ceramika Okres I Ceramika najstarszego okresu w Farmanie należy, wg Akinori Uesugi, do kultury ceramiki Hakra, podobnie jak w innych ośrodkach położonych w dolinie Ghaggaru. Jest to ceramika toczona na wolnym kole garncarskim, z gliny dobrej jakości, solidnie wypalona, pokrywana angobą bądź pozostawiana matowa. Do rodzajów ceramiki znalezionej w Farmanie w okresie I zaliczamy: ceramika z aplikowanym błotem – słoje magazynowe średniej wielkości, kuliste garnki z wywiniętą krawędzią; ceramika z nacięciami – szerokie misy, kuliste garnki, dzbany typu lota, misy z wypukłymi ściankami ceramika z czekoladową angobą – okrągłe garnki, wazy z prostymi ściankami, dzbany typu lota, misy. ceramika czerwona – zarówno prosta, jak i malowana, zbliżona do harappańskiej ceramiki czerwonej – małe wazy, okrągłe garnki, słoje magazynowe, misy i miednice różnych wielkości. Okres II Ceramika dojrzałego okresu harappańskiego należy do regionalnej odmiany znanej doliny Ghaggaru i różni się w wielu aspektach od tej znajdowanej w Mohendżo Daro czy Harappie.