Radźadiradźa I (, zm. 1054) – władca z południowoindyjskiej dynastii Ćolów.
Życiorys Młodość oraz kariera wojskowa i administracyjna Prawdopodobnie był najstarszym synem Radźendry I. Niektóre źródła podają jednakże jego starszeństwo w wątpliwość. Służbę w armii Ćolów rozpoczął jeszcze za panowania swego dziadka Radźaradźy I. Nabył w związku z tym rozległe doświadczenie dowódcze, uczestnicząc w wyprawach wojennych przeciwko Ćerom, Pandjom, zachodnim Ćalukjom czy Lankijczykom. Przez pewien czas pełnił funkcję wicekróla dawnego władztwa Pandjów, zanim godnością tą obdarzono jego młodszego brata. Zwyczaj powierzania niedawno podbitych terytoriów w zarząd następcy tronu utrzymał się aż do czasów Kulottungi I, walnie przyczyniając się do skutecznej kontroli administracji centralnej nad prowincjami na peryferiach państwa Ćolów.
Władca imperium Ćolów thumb|Moneta Radźadiradźy I Początkowo znany był jako książę Alavantan. Imię Radźadiradźa przyjął po wstąpieniu na tron. Wcześnie, bo już w 1018, został dopuszczony przez ojca do współrządów. Była to często się powtarzająca praktyka dynastyczna pośród Ćolów. Prawdopodobnie miała ona swoje źródło w pragnieniu zapewnienia państwu stabilności oraz ograniczenia intryg dworskich.