W rezultacie, w 1928 roku do zapisu języka turkmeńskiego wprowadzono janalif, który później wycofano na rzecz cyrylicy.
Po uzyskaniu niepodległości przez Turkmenistan po rozpadzie ZSRR, w 1993 roku rozpoczęto program państwowy, mający na celu wdrożenie nowego alfabetu opartego na łacińskim. Równocześnie prowadzono systematyczne usuwanie rusycyzmów z języka turkmeńskiego. Działania te odbywały się niezależnie od opinii i zapotrzebowania społecznego, a wszelkie decyzje były podejmowane bezpośrednio przez prezydenta Turkmenistanu.
Grupa naukowców z Instytutu Językoznawstwa pod przewodnictwem M. Söyegova opracowała pierwszy wariant nowego alfabetu, który opublikowano w gazecie „Türkmenistan” 19 sierpnia 1992 roku. W tym samym roku zaproponowano również szereg innych projektów. Miał następujący skład: A a, B b, C c, D d, E e, Ea ea, F f, G g, H h, I i, J j, Jh jh, K k, L l, M m, N n, Ng ng, O o, Q q, P p, R r, S s, Sh sh, T t, Ts ts, U u, V v, W w, X x, Y y, Z.