Charakterystyczną cechą tego projektu było nietradycyjne zastosowanie znaków Q, V, X — miały one zastąpić samogłoski Ө, Ү, Ы. mały|Turkmeński banknot o nominale 500 manatów z 1995 roku, zawierający napis „BÄ$ ¥ÜZ MANAT”, w którym wykorzystano litery $ i ¥. W styczniu 1993 roku w Turkmeńskiej Akademii Nauk odbyło się posiedzenie dotyczące nowego alfabetu, na którym powołano komisję do jego opracowania. Przewodniczącym komisji został Sarparmyrat Nyýazow, prezydent Turkmenistanu. W lutym w prasie przedstawiono świeżo opracowany alfabet, który zatwierdzono 12 kwietnia 1993 roku. Miał następujący skład: A a, B b, Ç ç, D d, E e, Ä ä, F f, G g, H h, I i, J j, £ ſ, K k, L l, M m, N n, Ñ ñ, O o, Ö ö, P p, R r, S s, $ ¢, T t, U u, Ü ü, W w, Y y, ¥ ÿ, Z z. Charakterystyczną cechą tego alfabetu było wykorzystanie znaków dolara, jena i funta jako liter.
Po sześciu latach w alfabecie wprowadzono zmiany, m.in. zastąpiono nietradycyjne litery, dzięki czemu przybrał współczesną postać.