Bazując na tych hasłach Murrow, począwszy od końca 1940 roku, kończył swoje audycję krótkim: Good night, and good luck.
Po przystąpieniu USA do wojny, gdy działania wojenne rozszerzyły się, Murrow poszerzył również kadrę reporterów CBS, tworząc jedyną w swoim rodzaju grupę wysoko wykwalifikowanych dziennikarzy, znanych z nietuzinkowego intelektu i zdolności opisowych, do której należeli: Eric Sevareid, Charles Collingwood, Howard K. Smith, Mary Marvin Breckinridge, Cecil Brown, Richard C. Hottelet, Bill Downs, Ian Waddell, Winston Burdett i Larry LeSueurGrupę tę nazywano potocznie Chłopcy Murrowa (ang. Murrow`s Boys), oczywiście poza Breckinridge, która była kobietą..
Warto wspomnieć, iż bezkompromisowy styl dziennikarski, jaki prezentował Murrow, sprawiał, że pozostawał on w oczach wielu postacią kontrowersyjną. Na przykład jego naturalistyczna relacja z oswobodzenia więźniów obozu Buchenwaldu przysporzyła mu wielu wrogów. Dodatkowo nigdy nie przeprosił on za użyte wtedy bardzo surowe słowa opisujące żyjących więźniów wyzwolonego obozu: rzędy ciał ułożone w stos jak drewno (ang. rows of bodies stacked up like cordwood). Co więcej, 15 kwietnia 1945 roku powiedział: