W zamian miał on i jego potomkowie ...każdy rok na wielką noc po trzy czerwone złote dawać i od dobytka owiec dwudziestego barana tak, jako inni poddani oddają w państwie i w dzierżawie nowotarskiej. Po Jędrzeju funkcję sołtysa pełnili jego potomkowie, którzy za udział w wojnach na kresach Rzeczypospolitej (m.in. z Rosją za króla Stefana Batorego, czy z Turcją za króla Zygmunta III Wazy) zostali nobilitowani i uzyskali nazwisko Pawlikowski. W XVII wieku obszar wsi Biały Dunajec sięgał wierzchołków Tatr. Podstawą utrzymania białodunajczan była hodowla owiec (w 1692 r. naliczono ich 2 tys.sztuk).
W czasie rozbiorów jako część Galicji, Biały Dunajec trafił pod panowanie Austrii. Początkowo należał do cyrkułu Wieliczka, a od roku 1782 do cyrkułu sądeckiego. W 1809 r. na licytacji Biały Dunajec i osiem innych wsi oraz rozległe terytoria tatrzańskie, zostały sprzedane Tomaszowi Uznańskiemu. Podczas autonomii galicyjskiej w 1865 r., ustawą Sejmu Krajowego utworzono samorząd gminny. Kadencja wójta i rady trwała wówczas 5 lat. Już wtedy gmina białodunajecka miała własny herb przedstawiający na błękitnym tle poziomo ułożoną białą rybę a nad nią trzy złote gwiazdy sześcioramienne ułożone trójkątnie.
27 listopada 1873 r. w Białym Dunajcu urodził się Andrzej Galica. Jego pomnik znajduje się przy Urzędzie Gminy w Białym Dunajcu.