Partie polityczne, aby wziąć udział w rozdziale mandatów muszą przekroczyć próg co najmniej 5% drugich głosów na poziomie federalnym (z wyjątkiem partii mniejszości narodowych) lub zwyciężyć w minimum trzech okręgach jednomandatowych.

Do 2023 roku nadmiarowe mandaty pojawiały się, gdy partia zdobyła więcej bezpośrednich mandatów w pierwszych głosach, niż była uprawniona do otrzymania miejsc z liczby drugich głosów. Następnie pozwalano im zachować te mandaty, a pozostałe partie otrzymały w zamian mandaty kompensacyjne. Skutkowało to tym, że liczba wybieranych do Bundestagu posłów była zmienna (po zjednoczeniu Niemiec najmniej posłów wybrano w 2002 roku – 603, a najwięcej w 2021 roku – 736). Dodatkowym argumentem za przeprowadzeniem zmian była chęć redukcji stale rosnącej liczby parlamentarzystów.

Kampania wyborcza thumb|500px|Sondaże przedwyborcze

Jeszcze zanim doszło do rozpadu koalicji rządzącej sondaże wskazywały na wyraźną przewagę chadecji (CDU/CSU) nad partiami tworzącymi koalicję sygnalizacji świetlnej (SPD, Zieloni i FDP). Stały wzrost poparcia notowała także prawicowa AfD, na które składało się przede wszystkim niezadowolenie coraz większej grupy Niemców z polityki migracyjnej i azylowej rządu.