alt=koronka koniakowska|mały|Koronka koniakowska, Koniaków, przed 1958 r. Koronka koniakowska – tradycyjna i misterna technika wykonywania koronki szydełkiem, z bawełnianych nici - tzw. kordonka, lokalnie określana jako kóniokowsko różićka lub różiaAgnieszka Macoszek, Refleksje o koronce koniakowskiej, Magazyn "Wełna i Koronki", wyd. Muzeum Dziewiarstwa 2026, str.24, ISSN 2979-8094.. Unikatowość koronek koniakowskich polega na tym, że powstają bez żadnego szablonu czy wzornika oraz na mnogości motywów wykorzystywanych przy ich tworzeniu.
Słownik W materiałach źródłowych dotyczących koronek powtarza się słownictwo nieodłącznie związane z koronkarstwem, np.:
heklować – szydełkować. Nazwa pochodzi od niemieckiego słowa „häkeln”, co w gwarze cieszyńskiej oznacza szydełkowanie, heknadla, hekiełka – szydełko, składające się z drewnianego trzonka – uchwytu oraz części metalowej, która pierwotnie była wyrabiana ze szprych od roweru, heklowaćka, heklarka – koronkarka/koronczarka, hoczek – najważniejsza – końcowa część metalowego szydełka, która jest istotna przy nabieraniu nici, kordonek – nitka do szydełkowania. Nazwa pochodzi z języka francuskiego, od słowa cordon, oznaczającego sznurek, kiśnićka – drewniana skrzyneczka na przybory do szydełkowania, nici, drobne elementy zdobnicze, w której przechowywano też np.