Koronkami z Koniakowa zainteresowały się ikony i domy mody oraz show business, pojawił się też asortyment, dostosowany do współczesnych trendów branży odzieżowej i dekoratorskiej.

Proces powstawania koronki Struktura koronki opiera się na odpowiedniej liczbie supełków w danym motywie i odpowiednich proporcjach i symetriach motywów w całej kompozycji. Według etnografki Małgorzaty Kiereś „całość przekazu nauki szydełkowania jest wyjątkowo arytmetyczna. Wynika to z faktu, że każdy ruch szydełkiem koronkarka liczy i musi liczyć. Nie może być ani jedno oczko więcej ani mniej”. Ta sama etnografka podaje przykład powstawania motywu koniczynki z na podstawie wywiadu etnograficznego i aby go wykonać trzeba zrobić: „warkocziek, potym wyciąganie, nie wsziecki poradzóm, bo trza równo, a potym 3, 5, 7, 9, 11, 13 i wyndzie kóńczynka”. Potrzeba ciągłego przeliczania oczek wytłumaczona zostało przez jedną z koronczarek następująco: „Wszecki wzory musi szie liczyć, bez liczynio żodyn nie wyndzie, nie śmie być ani miynie ani wiyncei”. Każda koronkarka musi sobie zaplanować co chce zrobić i nie ma możliwości jej narysowania, a potem wykonania na podstawie takiego projektu.