W latach 80. XX w. koronka koniakowska straciła na popularności z powodu przesytu sztuką ludową i napotkała na problemy w późniejszym okresie transformacji ustrojowej. Ten stan się pogłębiał i osłabiał pozycję koronki, również wśród młodego pokolenia, które było mniej chętnie do podtrzymywania tradycji ich wytwarzania. Dużym wsparciem w tym okresie okazało się duże zamówienie od proboszcza z Lalik, który potrzebował komży, strojów liturgicznych i obrusów na ołtarze kościołów w całej Polsce. Jednak swoisty renesans koronki koniakowskiej nastąpił w momencie „zderzenia” sacrum (koronki często były tworzone na potrzeby Kościoła) i profanum – którego przejawem stały się stringi z koronki koniakowskiej. Ta bielizna trafiła w krótkim czasie na pokazy mody Victoria’s Secret i stała się pretekstem do zmiany wyobrażenia samej koronki. Powróciła chęć tworzenia koronki koniakowskiej, interpretowania jej na nowo, zwiększyła się skala zainteresowania nią przez rynek odzieżowy ewoluując do makroskali.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Koronka koniakowska · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.