„Nurek” – okręt-baza nurków Marynarki Wojennej II RP, w służbie w latach 1924–1936. Jednostka nie miała prawa używać prefiksu ORPM. Borowiak 2020 s. 114–117..

Historia i geneza Po zorganizowaniu w styczniu 1921 roku Specjalnego Oddziału Nurków, stworzonego na potrzeby MW przez kmdr por. Witolda Żelechowskiego, potrzebna była odpowiednio wyposażona jednostka pływająca do obsługi nurków. 10 maja 1920 roku w Gdańsku za kwotę 225 000 zł zakupiono cztery motorówki i łodzie motorowo-żaglowe (oznaczono je od M-51 do M-55) na potrzeby I Batalionu Morskiego. Motorówka M-52 (dawna Freya) została wybrana do przebudowy na okręt-bazę nurków. Modernizacji dokonały Warsztaty Marynarki Wojennej w Modlinie. Przebudowa polegała m.in. na dodaniu pokładu na całej długości kadłuba, dobudowie pomieszczeń dla nurków (drugiej nadbudówki) oraz masztu składanego. Rozkazem szefa Kierownictwa Marynarki Wojennej z 22 czerwca 1923 roku okręt nazwano „Nurek”.

Opis Wyporność „Nurka” wynosiła 35 ton, natomiast długość 20 metrów. Szerokość okrętu-bazy wynosiła 4,4 metra.