Napęd motorówki „Nurek” stanowił 1 silnik o mocy 45 KM (przed przebudową 35 KM) napędzający jedną śrubę. Wyposażenie jednostki stanowiła powietrzna pompa nurkowa oraz jedna łódź czterowiosłowa. Załogę stanowiło od 11 do 13 osób (1 oficer i 10-12 podoficerów i marynarzy). Jednostka nie posiadała uzbrojenia pokładowego.
Służba Podniesienie bandery na „Nurku” odbyło się w maju 1924 roku, wtedy to jednostka rozpoczęła kampanię czynną. Jednostka została podporządkowana Specjalnemu Oddziałowi Nurków. Pierwszym dowódcą został por. mar. Stefan Jacynicz, który pełnił obowiązki do 1928 roku. Jednostka nie miała wtedy prawa używać prefiksu ORP. W dniach 21 do 29 lipca 1925 roku, „Nurek”, wraz z zaokrętowanymi 13 nurkami pod dowództwem Jacynicza, przebywał w Gdańsku, prowadząc udaną operację podnoszenia z dna wraku torpedowca ORP „Kaszub”, który zatonął po eksplozji kotła. Nurkowie MW w sierpniu 1926 roku, za pomocą jednostki pływającej, z dna portu Gdyńskiego podnieśli motorówkę sztabową M-56. 1 kwietnia 1930 roku okręt-baza wszedł w skład Dywizjonu Szkolnego Floty. We wrześniu 1933 roku stanowisko dowódcy objął por. mar. Wacław Lipkowski. Z listy jednostek floty skreślono „Nurka” 24 września 1936 roku po 12 latach eksploatacji, a z listy ewidencji materiałowej 15 października tego samego roku.