Średniowiecze Miejscowość od średniowiecza należała do dóbr biskupów krakowskich. Na przełomie XI i XII wieku w rękach biskupich znalazły się tzw. klucz bodzentyński i najobszerniejszy klucz kielecki, który obejmował miasto Kielce i 29 wsi. Bieliny należały do klucza kieleckiego, na terenie prepozytury kieleckiej. Ta wchodziła w skład diecezji krakowskiej stanowiąc uposażenie biskupów krakowskich. Czas jej powstania określany jest różnie – między XII a XIV wiekiem – po raz pierwszy udokumentowany w 1326 dzięki spisom dziesięciny papieskiej.
Jedną z parafii prepozytury kieleckiej był parafia w Daleszycach (ufundowana w 1221 roku przez Iwo Odrowąża), w skład której wchodziły Bieliny.Według Liber Beneficiorum Jana Długosza w ówczesnej wsi było 14 łanów kmiecych, 2 łany sołeckie i 1 karczma z rolą.mały|Ziemia sandomierska i inne krainy historyczne Polski na tle współczesnych granic administracyjnychW 1459 król Kazimierz Jagiellończyk przeniósł Kielce (ponownie) wraz z wsiami: Bieliny, Bilcza, Bobrza, Brzeziny, Daleszyce, Górno, Kostomłoty, Kowale, Nida, Niewachlów, Skorzeszyce z prawa polskiego na średzkie (niemieckie) i zagwarantował tym miejscowościom własny samorząd sądowniczy. I Rzeczpospolita Udokumentowane wzmianki o Bielinach z w.