W międzyczasie kontynuował studia w Szkole Inżynierskiej (1947–1948), w 1954 otrzymał tytuł inżyniera elektryka (specjalisty radiotechniki) na Politechnice Warszawskiej, do której włączono tę uczelnię. Został zatrudniony w Ministerstwie Łączności jako szef Departamentu Wojskowego (1951–1956), dyrektor generalny (marzec 1956 – maj 1962) oraz podsekretarz stanu (maj 1962 – wrzesień 1974). Ponadto w latach 1972–1974 przewodniczył Komisji Naukowej ds. Międzynarodowego Doradczego Komitetu Telegraficznego i Telefonicznego. W 1975 obronił pracę doktorską dotyczącą sieci telekomunikacyjnej. Po zakończeniu pracy w resorcie przeszedł na emeryturę i podjął pracę naukową w Instytucie Łączności (do ok. 1975). Później pracował w strukturach Międzynarodowego Związku Telekomunikacyjnego, był również doradcą premiera Tadeusza Mazowieckiego.
Został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach. Autor co najmniej jednej książki wspomnieniowej.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Absolwenci Politechniki Warszawskiej Kategoria:Absolwenci Szkoły Inżynierskiej im.