Penicillium lanosum Westling – gatunek grzybów z rodziny kropidlakowatych (Aspergillaceae). Mikroskopijny grzyb strzępkowy.
Systematyka i nazewnictwo Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Penicillium, Aspergillaceae, Eurotiales, Eurotiomycetidae, Eurotiomycetes, Pezizomycotina, Ascomycota, Fungi.
Po raz pierwszy opisał go w 1911 roku Richard Westling. Synonimy: ''Penicillium kojigenum G. Sm. 1961 Penicillium lanosum var. lunzinense Svilv. 1941
Morfologia i fizjologia Kolonie na agarze z roztworem Czapeka osiągają średnicę 2,5 do 3 cm w ciągu 12 do 14 dni w temperaturze pokojowej (24 °C). Składają się z kłaczkowatego przerostu wyrastającego z twardej, filcowatej grzybni, nieregularnie pomarszczonego. Obszary środkowe lub w pobliżu środka są zwykle uniesione, o grubości 1–2 mm. Konidiogeneza najsilniej następuje w strefach brzeżnych, przy czym obszary centralne są białe do bardzo jasnoszarych, obszary zarodnikujące w odcieniach od jasnozielonego do szaroniebieskiego lub szarego. Brak wysięku, lub jest bardzo słaby, zapachu brak lub nieokreślony. Rewers bezbarwny do jasno żółtawego. Konidiofory powstają głównie jako krótkie odgałęzienia ze strzępek grzybni powietrznej o długości 100–200 µm, rzadziej z podłoża i mają długość 250–600 µm, grubość 2,5–3 µm, są gładkościenne lub delikatnie chropowate.